Porady dla podróżnych

Choroba wysokościowa (AMS)

Choroba wysokościowa to poważna dolegliwość, której nie należy lekceważyć podczas wyjazdu na tereny powyżej 2 500 m n.p.m. Dotyczy to nie tylko sytuacji, kiedy planujemy wyprawy w góry, ale także wycieczek do miejsc, które położone są na tej lub większej wysokości, np. miasta w Andach czy Himalajach.

Powodem złego samopoczucia na wysokościach powyżej 2 500 m n.p.m. jest mniejsza zawartość tlenu w powietrzu oraz niższe ciśnienie, które mogą doprowadzić do wycieku płynu z naczyń włosowatych i jego gromadzenie się w płucach i mózgu. Choroba wysokościowa zazwyczaj pojawia się w ciągu 24 godzin od momentu przybycia na wysokość powyżej 2 500 m n.p.m. i postępuje tym szybciej im szybciej wchodzimy na coraz wyżej położone tereny.

Łagodne objawy choroby wysokościowej występują o 25% podróżujących powyżej 2 500 m n.p.m. i u 75% osób powyżej 4 500 m n.p.m. Są to:

- zawroty i bóle głowy

- zmęczenie

- zaburzenia snu

- niestrawność, brak apetytu lub wymioty

- nudności

- obrzęk twarzy, rąk i nóg

- biegunka

Planując wyjazd w wysokie góry, warto przeznaczyć kilka dni na aklimatyzację. Zazwyczaj trwa ona od 2 do 4 dni, podczas których objawy stopniowo ustępują.

Bardziej niebezpieczne postacie choroby wysokościowej to:

Wysokościowy obrzęk płuc (HAPE)

To zwiększenie ilości płynu w płucach, który utrudnia oddychanie i może doprowadzić nawet do śmierci.

Objawy:

- bóle głowy i zmęczenie

- kaszel

- utrudnione oddychanie

- wyczerpanie

- bóle i bulgotanie w klatce piersiowej

- zaburzenia funkcji jelit i pęcherza

- zaburzenia wzroku i  koordynacji ruchowej, zaburzenia umysłu (mogące objawiać się w chodzeniu zygzakiem)

Wysokogórski obrzęk mózgu (HACE)

Występuje, gdy wyciek płynów z mózgu powoduje opuchnięcie wpływające na centralny

układ nerwowy.

Objawy:

- bóle głowy

- chwiejny krok

- duże zmęczenie, senność, halucynacje

- osłabione procesy mentalne

- problemy z mówieniem

- ślepota

- wymioty

- paraliż kończyn

- zaniki pamięci

W przypadku wystąpienia któregoś z objawów lub ich nasilania się, należy natychmiast przerwać wycieczkę i zejść w dół, na wysokość na której objawy ustępują.

Zapobieganie chorobie wysokościowej

-  pij przynajmniej 4-6 litrów płynów dziennie,

- unikaj alkoholu, tytoniu, kawy, herbaty i środków uspokajających,

- nie wchodź wyżej póki nie miną objawy,

- jeśli objawy nie miną w ciągu dwóch dni, natychmiast zejdź na dół,

- jedz jedzenie bogate w węglowodany, unikaj tłustych potraw,

- nie przemęczaj się przez dzień lub dwa przed rozpoczęciem wycieczki w góry.

Przed wyjzadem na wczasy warto zaopatrzyć się w ubezpieczenie podróżne. Taka polisa pokrywa koszty związane z ewentulanym leczeniem za granicą.