Katalonia - piękny i bardzo zróżnicowany region Hiszpanii. Od północy otaczają go Pireneje, od południa Dzikie Wybrzeże, a wewnątrz malownicze doliny. Najgoręcej bijącym sercem Katalonii jest drugie co do wielkości miasto Hiszpanii - Barcelona. To też jedna ze stolic europejskiej awangardy. Jest zaczarowanym miastem, pełnym uroczych zakątków, wspaniałych budowli, romantycznych kawiarenek, restauracji i sklepów. Jej oblicze zmienili artyści współczesnej sztuki: Gaudi, Dali, Miro.
Antonio Gaudi - kataloński architekt i inżynier secesyjny
Wzniósł w Barcelonie wspaniałe budowle. Ozdabiał je parabolicznymi łukami, fantastycznymi formami, zawiłymi deseniami oraz organicznymi kształtami podpatrywanymi w przyrodzie. Jego dzieła tworzone w rzeźbiarskim i secesyjnym stylu możemy podziwiać między innymi w budowlach Casa Batllo i Casa Milo.
Gaudi na życzenie swojego przyjaciela Eusebi Güella, przemysłowca barcelońskiego, zaprojektował duży ogród z elementami architektonicznymi - Park Güell. Projekt w założeniu miał być osiedlem dla bogatej burżuazji mającym powstać na powierzchni dwudziestu hektarów. Prace nad nim trwały w latch 1900-1914. Projektu tego Gaudí nigdy nie ukończył. W 1922 roku Władze Barcelony wykupiły teren i przekształciły go w park miejski. Jego najciekawszymi elementami są:
Na terenie Parku stoi dom, w którym przez parę lat mieszkał Gaudí. Mieści sie tam muzeum artysty. W 1969 roku Park Güell wpisano na listę narodowych dóbr kultury, a od 1984 roku obiekt znajduje się na na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Najambitniejszym dziełem Gaudiego jest znany na całym świecie symbol stolicy Katalonii - Kościół Sagrada Familia. Wybudowanie katedry Świętej Rodziny zlecono architektowi, gdy miał trzydzieści lat (1883 roku). Nie ukończył jednak swojego dzieła, bowiem w 1926 roku zginął w wypadku. Szkice i notatki, które pozostawił, umożliwiły kontynuację budowy ambitnego projektu. Świątynia ma kształt krzyża, na którego ramionach znajdują się fasady Stacji Drogi Krzyżowej - Narodzin na wschodzie i Męczeństwa na zachodzie. Zgodnie z zamierzeniem Gaudiego nawa główna miała osiągnąć sto siedemdziesiąt metrów wysokości i zostać zwieńczona ogromną kopułą, otoczoną pięcioma dodatkowymi wieżami symbolizującymi Dziewicę Marię i Ewangelistów. Gaudi bezpośrednio nadzorował prace przy krypcie, murze absydy, portalu Narodzin. Po jego śmierci, grupa architektów próbowała interpretować trudne i skomplikowane szkice zostawione przez Gaudiego. W latach 1953-76 wzniesione zostały wieże fasady Męczeństwa, której motywy zdobnicze zaprojektował współczesny rzeźbiarz Subirachs. Starał się on konstrukcji świątyni przywrócić ducha artysty. Prace nad fasadą Chwały i zadaszeniem centralnej nawy Katedry Sagrada Familia trwają do dziś.
Serce Barcelony
Jest nim Plac Kataloński. Przecinają się tu główne aleje miasta i wznoszą najznakomitsze budynki. W tym miejscu kwitnie życie towarzyskie mieszkańców miasta, gdyż jest to główne miejsce ich spotkań. Swój wspaniały wygląd Plac zawdzięcza architektowi Fancescowi Nebot. W jego górnej części znajdują się dwie duże fontanny. Dzięki współgraniu wody i światła nadają Placowi wyjątkowy charakter. Plaza de Cataluna stanowi punkt wyjściowy wielu tras spacerowych po mieście: Las Ramblas, port i Paseo de Gracia. Oprócz tego jest on autentycznym centrum handlowym, gdzie można dokonać wszelkiego rodzaju zakupów.
Pałac Narodowy, Magiczna Fontanna i Plac Hiszpański
Pałac Narodowy został zaprojektowany w 1920 roku na Wystawę Światową jako Pawilon Elektryczności przez inżyniera Carlesa Buegas. Przed jego główną fasadą stoi majestatyczna, oświetlona fontanna, również będaca dziełem Buegas. Jest ona jednym z symboli miasta. Jej strumienie wody przybieraja nieskończoną ilość form i kolorów. W nocy Pałac rzuca w niebo dziewięć (bowiem tyle liter ma słowo Barcelona) snopów świetlnych. W połączeniu z magicznymi kształtami i kolorami fontanny tworzą piękne widowisko. Przed fontanną i Pałacem Narodowym jest Plac Hiszpański. W jego centrum znajduje się fontanna przedstawiająca morza opływające Półwysep Iberyjski.
Las Rambla, najsłynniejsza aleja w całej Hiszpanii
Najlepszym sposobem na zwiedzenie Barcelony jest spacer jej ulicami i placykami. Wszędzie można dotrzeć na piechotę lub w razie konieczności dojechać komunikacją miejską. Na jej Starówce zachowały się szczątki budowli rzymskich oraz czternastowieczne kościoły gotyckie. Na głównej arterii Las Rambla jest pełno straganów z kwiatami, ptakami, książkami i pamiątkami. Ta najpiękniejsza ulica na świecie zaprojektowana została na wzór francuskich bulwarów, z centralnym chodnikiem do spacerowania, jezdnią dla ruchu kołowego po jego obu stronach i drzewami posadzonymi wzdłuż całej długości. Jest ciągiem alei o różnych nazwach i odmiennym wyglądzie. Legenda głosi, że kto wypije łyk ze Źródełka Canaletes na Las Ramblas, powróci jeszcze do Barcelony.
Okolice Barcelony
W jej pobliżu jest wiele godnych zwiedzenia zabytków. Są to starodawne klasztory, wspaniałe rzymskie ruiny w Tarragonie, zamki i kościoły w stylu mudejar w Aragonii oraz wielkie katedry w Walencji i Murcji. Okolice położone z dala od zatłoczonego wybrzeża są rzadziej odwiedzane, choć nie mniej atrakcyjne.
Duma Barcelony
Jest nią niewątpliwie największy w Europie stadion Camp Nou, czyli stadion FC Barcelona, który licznie odwiedzają rzesze fanatyków piłki noznej.
Kuchnia Hiszpańska
Kuchnia hiszpańska jest szalenie zróżnicowana. Każdy region kraju ma swoje specjały i inną tradycje kulinarną. Cechą wspólną jest zamiłowanie do oliwy z oliwek, czosnku, chleba i obowiązkowego przy każdym daniu wina. Poza tym jada się tu wszystko! Duże ilości różnego gatunku mięs, warzyw, potraw mącznych i oczywiście ryb oraz owoców morza. Z tych ostatnich najbardziej znana jest przygotowana na ryżu potrawa paella. Oliwki, ryż, pomarańcze, migdały oraz szafran łączy się tu z owocami morza. Kuchnię Katalonii charakteryzują potrawy słodko-pikantne. Tak przyrządzane są duszone ryby, ślimaki i kilka klasycznych sosów, m.in. ostry sos romesco z czerwonej papryki, pomidorów i chilli. Hiszpania na całym świecie słynie z tortilli i gazpacho, to taki pomidorowo, paprykowo, czosnkowy chłodnik. Obowiązkowo do każdego posiłku hiszpanie podają przede wszystkim czerwone wina, bez którego obiad byłby czymś bardzo dziwnym. Wina występują na stołach w różnej postaci - zalewa się nimi pocięte owoce, podaje z lemoniadą lub rozcieńcza wodą, jednak są wszechobecne i wręcz obowiązkowe. Najbardziej popluarnymi winami są: sherry - alkoholizowane wino z Andaluzji (Jerez de la Frontera) i szczególnie lubiane w Hiszpanii brandy - Soberano Gonzalez, Byass Berez, Gran Reserva i Torres.
Popołudniowa siesta
Trwa od 14:00 do 17:00.W tym czasie Hiszpanie mają przerwę w pracy. Sklepy, muzea i inne instytucje są zamknięte. To pora największych upałów i na obiad oraz okazja do spotkania się ze znajomymi w kawiarni, w klimatyzowanym lokalu lub na tarasie.
Z Polski do Barcelony latają między innymi linie lotnicze Lufthansa oraz WizzAir.
Od 1 maja 2004 r. Polacy do Hiszpanii są wpuszczani na podstawie paszportu lub dowodu osobistego. Całkowicie jest zniesiony obowiązek posiadania wizy, niezależnie od celu i czasu trwania pobytu. Jednak na pobyt dłuższy niż trzy miesiące konieczne jest uzyskanie stosownego zezwolenia.