Miasto włoskie, leżące u podnóża Apeninów, na południowym skraju Niziny Padańskiej. Jest znanym ośrodkiem kulturalno-naukowym, z jednym z najstarszych w Europie uniwersytetów - założonym w 1088 roku, wyższą szkołą sztuk pięknych, ośrodkiem badań jądrowych, z wielką biblioteką miejską, uniwersytecką i zbiorami w konwersatorium. Symbolem miasta jest stojąca na środku Piazza del Nettuno fontanna Neptuna z 1566 roku, do której turyści wrzucają monety.
Bolonia jest eklektyczna - gwarna i spokojna, czerwona i zielona. Jest jednym z najpiękniejszych włoskich miast. Atmosferą, zabytkami i wieloma atrakcjami przyciąga rzesze turystów. Jest pełna starych ceglanych budynków, pałaców i skwerów otoczonych portykami w kolorze ochry. Centrum miasta jest bardzo zwarte, a jego układ ma średniowieczny rodowód. Jedna z głównych ulic centrum jest zawsze zatłoczona. Pełno tu kin i barów. Na jej końcu jest Piazza Maggiore skąd promieniście rozchodzi się sieć ulic. Stoją przy nich domy z czerwonej cegły, przyozdobione balkonami i kryte czerwoną dachówką. Można tu trafić na wędrownych kuglarzy, połykaczy ognia, obcojęzyczne chóry, które ustawiają się na stopniach bazyliki San Petronio. Piazza Maggiore ma też swoją tajemnicę. Skrywają ją odcienia Palazzo del Podesta, po lewej ręce Neptuna. Jedna osoba staje pod sklepieniem twarzą do ściany, druga w przeciwnym rogu, oddalonym o parę metrów. Mówią szeptem do ściany i się słyszą. Zjawisko jest niewytłumaczone. Na ulicach Starego Miasta niezapomniane wrażenie robią wysokie, sklepione arkady. Większość zabytków skupia się w śródmieściu, a jego życie najbardziej tętni przy Piazza Maggiore i Piazza del Nettuno. Wznoszą się tu najważniejsze budowle Bolonii. Najważniejszą jest najpiękniejsza w całych Włoszech ceglana gotycka budowla, kościół San Petronio. W pierwotnych planach świątynia miała być większa od Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Jednak pieniądze i grunt pod nawę boczną zostały przeznaczone przez bolońskiego legata papieskiego na budowę nowego uniwersytetu. W muzeum bazyliki wystawiona jest makieta oryginalnego projektu. W świątyni, nad centralnym portalem umieszczona jest piękna rzeźba Jacopa della Querci - Madonna z Dzieciątkiem. W bocznej kaplicy kryją się prawdziwe skarby-dzieła, m.in. XV-wieczne freski Giovanniego da Modena. Ołtarz kościoła jest złocony, a wykonał go Jacop di Paolo. Do posadzki brązowego południka umocowany jest zegar astronomiczny, będący najdziwniejszym zabytkiem. Poprzez specjalny otwór w dachu, pada nań promień słońca. Kolejną budowlą jest Palazzo Re Enzo, w którym stronnicy papiescy od 1249 roku przez dwadzieścia lat więzili króla Sycylii, Enzo. I w końcu Palazzo Comunale - z ciężkimi nabijanymi ćwiekami drzwiami, umocnione przyporami i podziurawione otworami pochodzącymi z pierwotnego rusztowania. Obok Pałacu Enzo stoi wzniesiony na zlecenie rodziny Bentivoglio, władającej miastem w XV wieku, aż do przywrócenia władzy papieskiej, Palazzo Podesta. W Pałacu tym mieszkała królowa Polski, żona Jana III Sobieskiego - Maria Kazimiera Sobieska. W jego zachodniej części nie trudno zauważyć Palazzo Comunale z dużym posągiem papieża Grzegorza XIII. Kolejnym bolońskim pałacem jest bogato zdobionym Pałac Notariuszy z XIV wieku, upamiętniający bolońskich prawników, tworzących w średniowieczu podstawy współczesnego prawa europejskiego.
Przy Piazza Maggiore, stoją jedna obok drugiej Dwie Wieże. Jedyne spośród setek zachowane, które w średniowieczu wybudowano w mieście. Wyższa ma 97 m i przez lata była więzieniem. Pokonując pięćset stopni można z jej szczytu podziwiać panoramę Bolonii. Druga wspomniana została przez Dantego w "Boskiej komedii", jest o połowę niższa. Obie wieże są krzywe. Nie trzeba więc jechać do Pizy, by zobaczyć krzywą wieżę, w tym przypadku dwie na raz.
W Bolonii jest ponad dwieście kościołów, oratoriów, sanktuariów i klasztorów (czasami mamy wrażenie, że jest ich więcej niż hoteli). Najbardziej niezwykła jest bazylika Santo Stefano, wzniesiona na ruinach pogańskiej świątyni. To wspaniały kompleks siedmiu świątyń, który powstawał od V wieku. Trzy ze świątyń stoją zwrócone fasadami w stronę placu, a do najciekawszej z nich, wielokątnej San Sepolcro, wchodzi się przez kościół Crocifisso. Ten niezwykle atrakcyjny kompleks usytuowany jest na szerokim placu, w miejscu, gdzie łączy się kilka wąskich, zwieńczonych portykami uliczek. Na dziedzińcu stoi misa, w której miał umyć ręce Piłat po skazaniu Chrystusa. Przy Via Clavature stoi Kościół Santa Maria della Vita, słynący ze wspaniałego dzieła, składającego się z siedmiu naturalnej wielkości figur z terakoty - piety Nicola dell’Arco. Na Piazza San Domenico w grobowcach nakrytych baldachimami spoczywają średniowieczni prawnicy. Bolonia w X i XI wieku przyczyniła się do rozstrzygnięcia sporów między papieżem a cesarzem rzymskim. Wydarzenia te stały się powodem do założenia na uniwersytecie prestiżowego wydziału prawa. W kościele San Domenico z 1251 roku przechowywane są relikwie św. Dominika, złożone w marmurowym grobowcu z XV wieku. Wyrzeźbione reliefy ilustrujące żywot świętego wykonał mistrz Nicolas Pisana wraz ze swoimi uczniami. Postacie świętych, Prokulusa z płaszczem na ramieniu, krótkowłosego anioła oraz Petroniusza trzymającego model miasta są dziełem samego Michała Anioła. W kaplicy św. Jacka spoczywają prochy dominikanina, spowiednika papieży i arcybiskupa gnieźnieńskiego, Marcina Polaka zmarłego w 1279 roku. W Museo di San Domenico stoi terakotowe, pokryte polichromią popiersie św. Dominika wykonane przez Nicolę dell’Arco. Zobaczymy tu malowidła, relikwiarze oraz kunsztownie zdobione intarsjami stalle chóru z połowy XVI wieku.
W bolońskim uniwersytecie Archiginnasio, jednym z najstarszych w Europie, kształciły się znane polskie postacie. Absolwentami jego byli m.in. Wincenty Kadłubek - arcybiskup gnieźnieński, Jan Kochanowski – fraszkopisarz, Bernard Wapowski - astronom, historyk, kartograf, a później sekretarz i kronikarz Zygmunta Starego, Wojciech Oczko - prekursor polskiej medycyny i Mikołaj Kopernik. Popiersie tego ostatniego umieszczono obok wejścia do Aula Magna. Dwunastu jego rektorów było Polakami. W bibliotece uniwersyteckiej działa od 1879 roku Akademia Historii i Literatury Polskiej i Słowiańskiej im. A. Mickiewicza. Jej założycielami byli: Domenico Santagata, Teofil Lenartowicz i Artur Wołyński. Ściśle z nią współpracowali: Henryk Siemiradzki i Jan Matejko oraz inni wybitni luminarze polskiej nauki i sztuki.
W Bolonii jest wiele muzeów. Museo Civico hołduje sztuce prehistorycznej i starożytnej m.in. umbryjskich i etruskich nekropolii. Pinacoteca wystawia prace malarstwa szkoły bolońskiej m.in. Carracci, F. Albani, G. Reni, Guercino, P. Tibaldi. Planując wycieczki po bolońskich muzeach warto zakupić jedną z dwóch dostępnych Cart Bologna dei Musei: jednodniową lub trzydniową. Gwarantują one darmowy wstęp do najważniejszych muzeów miasta, z wyłączeniem Dwóch Wież. Pozwalają na zakup ulgowego biletu w Pinoteca Nazionale i Museo Ebriaco. Karty dostępne są w biurach informacji turystycznej i muzeach.
Bolonia kocha zabawę. Organizuje festyny i dyskoteki pod gołym niebem. W niektórych otwartych do późnych godzin knajpach tańczy się na stołach. Kuchnia włoska dość długo na świecie uchodziła za najtańszą i najłatwiejszą w przyrządzeniu. Oparta jest głównie na oliwie, świeżych owocach, jarzynach, rybach i ziołach. Włosi do dziś uważają ją za najlepszą na świecie. Należy do najzdrowszych w Europie. Bolonia ze względu na swą tradycyjnie kaloryczną kuchnię nazywana jest La Grassa, co znaczy „tłusta”. Jedną z barwniejszych atrakcji miasta oraz świadectwem dobrej reputacji kuchni bolońskiej są ulice Via Clavature i pobliskie: Via Pescerie Vecchie oraz Via Draperie. Rozciąga się tu wypełniony sklepami i stoiskami targ, gdzie można kupić wielkie grzyby porcini, trufle w koszykach pełnych ryżu, tłuste mortadella, bażanty, kaczki, zające oraz żaby. Słynny sos alla bolognese, czy tortellini, uformowane tu są podobno na kształt pępka Wenus. Tajemnica ich farszu chroniona jest niczym największy skarb. W Bolonii są pyszne wędliny, tagliatelle i lasagne - z truflami, grzybami, serem i kiełbasą. Mięsa bolończycy podają z kombinacją ziół.
Na północnych obrzeżach centrum usytuowany jest boloński dworzec kolejowy. Na Piazza XX Settembre jest dworzec autobusowy, na który przyjeżdżają autobusy dalekobieżne. Bolonia będzie miała metro, tramwaje "na gumie" oraz szybkie linie kolejowe do Mediolanu i Florencji. Na północny zachód od centrum znajduje się lotnisko Marconi, mające połączenia z dworcem kolejowym autobusami linii Aerobus. W Bolonii jest jeszcze jedno lotnisko w Forli, gdzie lądują samoloty linii lotniczych Ryanair. Jest ono usytuowane 60 km na południowy wschód od centrum. Dzięki specjalnym autobusom można się stąd dostać do Bolonii.
Obywatele polscy przy wjeździe do Włoch, korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Włoskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty.