Jest największym miastem turystycznym położonym na wybrzeżu Algavre u ujścia rzeki Ria, na południu Portugalii. Otoczone jest złocistą i drobno piaszczystą plażą Praia de Faro, z której ogląda się cudowne wschody i zachody słońca nad Oceanem Atlantyckim. W mieście jest port morski handlowy i rybacki. W czasach prehistorycznych Faro było małą wioską rybacką, która za panowania Rzymian przerodziła się w ważny port, rozwijający się potem pod panowaniem Maurów. Szczyt największego rozwoju Faro przypadł na czasy Alfonsa III, który w 1249 roku odebrał miasto z rąk arabskich. Podczas swojej długiej historii Faro było w 1596 roku splądrowane i spalone, a w 1722 i 1755 roku aktu zniszczenia dokonały trzęsienia ziemi. Prawie wszystkie budynki zostały zniszczone. Ślady historycznych zabudowań znajdziemy wokół miasta. Zachowały się tu resztki starych murów miejskich.
Miasto to jest wprost stworzone do włóczenia się jego romantycznymi uliczkami i do zwiedzania zabytków. Większość fascynujących budynków miasta zwrócona jest ku południowej stronie portu i skupiona wokół majestatycznego Largo da Se, z wjazdem przez XVIII-wieczną bramę Arco da Vila. W bramie jest łuk z XI wieku, w zasadzie będący jedyną pamiątką pochodzącą z czasów Maurów. Largo jest skrzydłem pałacu biskupa i skupia w sobie kolekcję gotyckich renesansowych i barokowych stylów, zrekonstruowanych po trzęsieniu ziemi. Na starym mieście stoi katedra, która jest pierwszym kościołem chrześcijańskim w Faro. W jej środku znajdują się wspaniałe zbiory barokowej rzeźby. W poszczególnych kaplicach świątyni są pozłacane ołtarze, typowe dla Portugalii mozaiki z malowanych kafelków i robiące wrażenie na każdym unikatowe lampy w kształcie Murzynów z XVII wieku. W Kaplicy Świętego Krzyża wystawiony jest zbiór relikwii i znajduje się grób założyciela katedry.
Godnym uwagi jest też inny kościół, barokowy Igreja do Cormo. Drzwi z prawej strony ołtarza prowadzą do przerażającej Kaplicy Kości (Kapela dos Ossos). Na ścianach kaplicy jest ponad tysiąc dwieście kości i czaszek pochodzących z sąsiedniego cmentarza.
Przepiękne kafle z obrazami przedstawiającymi m.in. świętych zdobią kościół Świętego Franciszka. Tutejszy ołtarz główny i składająca się z ośmiu części kopuła, udekorowana jest rzeźbami w stylu francuskiego rokoko. Kolekcja tych figur w odpowiednich strojach używana jest podczas procesji.
Na uwagę zasługuje renesansowy kompleks z pięknym dziedzińcem będący klasztorem klarysek. Jego początki sięgają 1519 roku. Z tutejszej wieży niewidziane z zewnątrz zakonnice mogły obserwować świat.
W Faro jest bardzo imponujące Muzeum Archeologii, mieszczące się w murach dawnego klasztoru, urządzone w pięknej szesnastowiecznej konwencji. W swych zbiorach skupia kolekcję miejscowych znalezisk archeologicznych. Jego najpiękniejszym i najbardziej rzucającym się w oczy eksponatem jest pochodząca z trzeciego wieku romańska mozaika, przedstawiająca głowę Neptuna i cztery wiatry. W Muzeum Etnograficznym można prześledzić obraz stylu życia Algarve. W mieście jest jeszcze Museu Maritimo, w których ekspozycjami są modele okrętów.
Kierując się na północny-wschód Faro, dojedziemy po dziesięciu kilometrach do miasteczka Estoi. Jest ono warte odwiedzenia ze względu na ciekawe ruiny Milreu - dawnej osady rzymskiej, pochodzące z I lub II wieku. Oprócz resztek kompleksu łaźni, zachowała się tu absyda świątyni przekształconej w III wieku chrześcijańską bazylikę, będącą jednym z najstarszych kościołów. W Estoi jest jedyny w regionie pastisz rokokowej rezydencji - Palacio de Estoi, wraz z ogrodami.
W Faro, na stu siedemdziesięciu kilometrach kwadratowych powierzchni, jest wyjątkowe miejsce, Park Naturalny Ria Formosa. Miejsce to jest ważnym punktem postojowym w wiosennej i jesiennej wędrówce ptaków z północy kontynentu do Afryki. Można tu wynająć piękną, starą łódź rybacką i z wody obserwować przyrodę i mury Starego Miasta. Szczególnie pięknie wygląda od strony wody zachowany potężny zamek. Drogą wodną można dopłynąć na wyjątkowo spokojną plażę na wyspie - Praia da Ilha do Farol, będącej sporą atrakcją dla zbieraczy muszli. Na wyspie znajduje się również Praia da Ilha da Barreta ou Deserta, miejsce które szczególnie lubią naturyści.
Wybrzeże w okolicach Faro to dwa długie półwyspy i szereg mniejszych wysepek tworzący labirynt kanałów i zatoczek. Już sama droga do plaży różni się znacząco od innych rejonów Algarve. Główna plaża – Praia de Faro położona jest na Półwyspie Ancao i wiedzie do niej droga i most przerzucony nad kanałem o długości trzech kilometrów, licząc od międzynarodowego portu lotniczego w Faro. Cała plaża ma długość około czterech kilometrów i ciągnie się aż do ujścia Ria. Kąpać można się zarówno od strony oceanu jak i rzeki, której ujście jest dość czyste, a woda spokojna. Może przeszkadzać tylko duża ilość łodzi i motorówek oraz bliskość portu lotniczego. Wschodnim krańcem półwyspu Ancao jest Barrinha. To ostatni kilometr plaży Praia de Faro.
Faro to więcej niż tylko piękna architektura, ciekawa historia i długa plaża. Jeszcze nie tak dawno było tylko śpiącym prowincjonalnym miastem. Obecnie posiada wszystkie walory nowoczesnego europejskiego miasta z atrakcyjnie zaopatrzonymi sklepami i przyzwoitymi restauracjami. Sprawiła to budowa międzynarodowego portu lotniczego, które przemieniło miasto w gwarne i ruchliwe centrum handlowo- turystyczne, pełne pubów, klubów nocnych, dyskotek. Miłośnicy życia nocnego nie będą rozczarowani pobytem w tym mieście. To również wymarzone miasto dla spacerowiczów, którzy przechadzając się urokliwymi uliczkami miasta lub pływając łódką, oddadzą się kontemplowaniu i będą napawać swe oczy pięknem błyszczących w słońcu zabytków. Dla miłośników pięknych jachtów atrakcją jest marina. Faro to idalne miejsce dla amatorów sportów wodnych i golfa. Miasto niewątpliwie zachęca do przyjazdu.
Region Algarve to jeden z najbardziej nasłonecznionych obszarów w Europie. Wybrzeże osłaniają przed wiatrami z północy niewysokie góry. Są tu tylko dwie pory roku; lato i zima, która udaje wiosnę. W październiku zaczynają padać pierwsze deszcze i wszystko budzi się do życia. Wyschnięte, wypalone słońcem rośliny zielenią się, kwitną, pojawiają się motyle. Po lecie mamy przeskok od razu do wiosny. W grudniu dojrzewają pomarańcze, a niedługo później zakwitają drzewa migdałowe. Zimowe temperatury wahają się w ciągu dnia od 15 do 20 stopni Celsjusza. Od maja słońce zaczyna coraz dłużej i mocniej prażyć i znowu prawie wszystko wysycha, a od czerwca do września deszcze tam nie padają. Latem temperatura w ciągu dnia przekracza 30 stopni Celsjusza. Nie jest ona jednak tak odczuwalna przez wiejący znad oceanu chłodny wiatr.
Jeśli chodzi o kuchnię regionu Algarve, to uważa się, że wszystko, co najlepsze można zjeść właśnie w Faro. Przede wszystkim królują tu owoce morza. Największymi przebojami tutejszej kuchni są: zupa rybna i risotto z mulami. Typową potrawą jest również cataplana, przygotowana z różnymi składnikami: z mięsem, z owocami morza, rybą, warzywami i ryżem. W hotelowych restauracjach można spróbować sałatki z marynowanych ośmiorniczek ze szpinakiem. Desery w Faro kipią od nadmiaru fig i migdałów. Koneserzy polecają do nich szklankę brandy albo "medronho", wódki z owoców drzewa truskawkowego.
W Faro jest uniwersytet - the University of the Algarve oraz zakłady przemysłu spożywczego, głównie z produkcją anchois i winiarskiego. Miasto ma dogodne połączenia autobusowe i kolejowe z innymi regionami Portugalii, a dzięki międzynarodowemu portowi lotniczemu połączenie z całym światem liniami Lufthansa oraz Air Berlin.
Obywatele polscy przy wjeździe do Portugalii, korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Portugalskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty.