Jest trzecim, co do wielkości miastem Izraela. Położona jest na wybrzeżu Morza Śródziemnego, nad Zatoką Hajfy. Uznana jest za najpiękniejsze miasto Ziemi Świętej, spływające zielonymi zboczami góry Karmel do błękitnej zatoki. W burzliwej, najnowszej historii tych ziem, Hajfa nigdy nie była świadkiem walk wyznawców 3 religii. Zamieszkują ją w zgodzie chrześcijanie, Żydzi i Arabowie. Po raz pierwszy nazwa Hajfa pojawiła się w Talmudzie, opracowanym ok. III wieku. Do dziś nie jest wiadome, czy jest skrótem hebrajskiego wyrażenia HOF YAFE oznaczającego „wybrzeże piękna”, czy też wynikiem transkrypcji wyrazu KAIAPHAS znaczącego „arcykapłan”. Mówi się o niej, że jest oknem Izraela na świat.
W nadmorskiej części miasta rozciąga się centrum handlowe z portem przeładunkowym i pasażerskim. Środkowa jego część położona jest na stokach góry, gdzie usytuowane są starsze dzielnice mieszkaniowe. Mniej więcej w połowie wysokości góry znajdują się ogrody i przykryta złotą kopułą świątynia bahaistów. Jest to jedno z najpiękniejszych miejsc w całym Izraelu. Świątynia jest jednym z dwóch głównych ośrodków, wyznawanej przez ok. 4 mln ludzi na całym świecie religii bahaizm. Łączy ona w sobie elementy: judaizmu, chrześcijaństwa, islamu i babizmu. Budynek świątyni łączy w sobie proporcje architektury europejskiej ze stylem inspirowanym sztuką Orientu. Można ją zwiedzać, należy jednak zdjąć obuwie oraz mieć przysłonięte ramiona i nogi. Wstęp do świątyni jest wolny. Powyżej niej wznosi się budynek w stylu świątyni klasycystycznej, Powszechny Dom Sprawiedliwości. Również należy on do bahaistów. Jest jednak zamknięty dla zwiedzających. Wspinając się dalej dotrze się do Ogrodu Rzeźb. Jest to mały park z postaciami z brązu. Na zboczach góry Karmel znajduje się Muzeum Mane Katza. Było ono niegdyś domem artysty, będącego członkiem grupy paryskich ekspresjonistów z połowy wieku. Otrzymał je w zamian za zapisanie miastu swoich prac. Spędził w nim ostatnie lata swego życia. Wstęp do Muzeum jest bezpłatny, za wyjątkiem wystaw czasowych. Niedaleko znajduje się kolejny przybytek kultury Muzeum Sztuki Japońskiej Tikotin, będące jedynym na Bliskim Wschodzie muzeum prezentującym sztukę japońską. Na samym szczycie góry Karmel znajduje się Park Matki z amfiteatrem. Po wspinaczce można tu odpocząć, a w letnie wieczory wysłuchać koncertu. Poza nim są też sklepiki i kawiarenki. W Północnej części parku znajduje się ZOO z ciekawym Muzeum Prehistorii, Muzeum Biologii i Muzeum Historii Naturalnej.
Współczesna część miasta, z nowoczesnymi dzielnicami i promenadami znajduje się najwyżej. Wybudowana jest na samej górze Karmel. Rozciąga się stąd przepiękny panoramiczny widok na całą Zachodnią Galileę i północne wybrzeże.
W mieście jest również Muzeum Żeglarstwa. Prowadzą z niego do niewielkiego ogrodu i zagłębienia, znanego jako Grota Eliasza strome schody. Legenda głosi, że po uśmierceniu 450 kapłanów kultu Baala ukrywał się w niej przed królem Achabem i królową Izebel, prorok Eliasz. Chrześcijanie nazywają ją Grota Madonny. Według tradycji chrześcijańskiej w czasie drogi powrotnej z Egiptu to Święta Rodzina schroniła się w niej. Do roku 1984 mieścił się tutaj meczet poświęcony Khadarowi. Pod tym imieniem muzułmanie czcili Eliasza. Do dziś skalną komnatę odwiedzają wiernymi i modlą się.
Biegnącą obok groty ścieżką dojdzie się do powstałego pod koniec XII wieku klasztoru karmelitów. Według Karmelitów wraz z kościołem został on wzniesiony nad jaskinią, w której miał mieszkać Eliasz. To tutaj zainspirowana postacią proroka Eliasza grupa krzyżowców, postanowiła prowadzić życie pustelnicze. Niestety na przestrzeni wieków byli oni prześladowani przez muzułmanów i zmuszeni do opuszczenia swoich cel. Warto zwiedzić ten kościół. Jego strop pokrywają malowidła przedstawiające Eliasza i słynny ognisty rydwan, króla Dawida z jego harfą, świętych zakonu, proroków Izajasza i Ezechiela oraz świętą Rodzinę i czterech ewangelistów poniżej. Do klasztoru można się m.in. dostać naziemną kolejką linową. Jaj początek jest niedaleko groty Eliasza i kompleksu muzeów. Nieopodal klasztoru znajduje się małe muzeum, obejmujące ruiny dawnych krużganków klasztornych z czasów Bizancjum i wojen krzyżowych. Wstęp do niego jest wolny.
W Hajfie jest wiele muzeów. Najbardziej popularnym jest Narodowe Muzeum Nauki, Techniki i Przestrzeni. Prace tu wystawione, przedstawiają współczesną i klasyczną sztukę, oraz informacje historyczne o Hajfie. Poza tym jest jeszcze Muzeum Hechtów, Narodowe Muzeum Morskie, Muzeum Archeologiczne Dagon, Muzeum Kolejnictwa, Muzeum Tajnej Imigracji, Muzeum Izraelskiego Przemysłu Naftowego. Jednak jedną z największych atrakcji Hajfy jest znajdujący się na obrzeżach miasta, największy Park Narodowy Izraela, nazywany także Małą Szwajcarią.
Hajfa jest największym ośrodkiem kulturalno-naukowym na północy Izraela. Duży w tym udział miał w latach 50-tych XX wieku ówczesny burmistrz Abba Hushi. Za jego czasów otworzono tu orkiestrę symfoniczną Hajfy, propagującą muzykę klasyczną oraz powstał Teatr Hajfy, będący pierwszym teatrem miejskim w całym kraju. W mieście są jeszcze teatry Krieger Centre for the Performing Arts i Rappaport Art and Culture Center. Od 1975 roku w Hajfie organizowany jest Międzynarodowy Festiwal Filmowy Hajfa. Miasto ma swoją rozgłośnię radiową Radio Hajfa. W Centrum Kongresowym organizowane są wystawy i koncerty. Działa w Hajfie kilka ośrodków naukowo-badawczych i dwie światowej klasy uczelnie wyższe. Pierwszą jest usytuowany na szczycie góry założony w 1963 roku Uniwersytet Hajfy, a drugą założony w 1924 Instytutu Technologii.
Hajfa w ostatnich latach zrobiła wiele dla rozwoju turystyki. Miasto jest wyjątkowo spokojne i czyste. Główną jego atrakcją są przyciągające rzesze turystów piękne piaszczyste plaże, wzdłuż których ciągną się promenady z kafejkami, restauracjami, specjalnymi placami zabaw dla dzieci, szatniami i prysznicami. Woda w Zatoce Hajfy jest ciepła i skłania do uprawiania sportów wodnych. W pobliżu znajduje się wielki kompleks handlowo-rozrywkowy z licznymi sklepami, restauracjami, kinami i luksusowymi salami kongresowymi. Wkoło znajdują się różnych kategorii hotele.
Miasto może być również dogodną bazą wypadową dla jednodniowych wycieczek po ciekawej okolicy. Każdy turysta udaje się do pobliskiego Nazaretu, miasta nieformalnie będącego stolicą izraelskich Arabów. Ze względu na przedstawienie Nazaretu w Ewangeliach, jako domu Józefa i Marii, rodziców Jezusa Chrystusa oraz miejsca dorastania Jezusa, stało się ono miastem pielgrzymek chrześcijan.
W Hajfie panuje klimat śródziemnomorski, charakteryzujący się gorącym i wilgotnym latem oraz chłodnymi i deszczowymi zimami. Średnia temperatura latem wynosi tu 26°C, a zimą 12°C. Rzadkością w tych stronach są opady śniegu.
Jak w każdym kraju, gdzie mocno rozwinięty jest ruch turystyczny tak i w izraelskich restauracjach serwowane są smakołyki ze wszystkich stron świata. Liczne uliczne bary i kioski serwują znakomite i szybkie przekąski. O tradycyjnej kuchni Izraela turyści nie mają jednak najlepszego zdania. Twierdzą, że Ziemia Święta jest kulinarną pustynią, a potrawy są niewyszukane i proste, jednak syte i smaczne. Na terenie Izraela dominują potrawy środkowowschodnie, z wybrzeża Morza Śródziemnego, oraz arabskie. Akcentem arabskim jest siekane mięso, przyprawione dużą ilością pieprzu i zapieczone po zwinięciu w cienkie rurki. Nazywa się je cygarami marokańskimi. Innym jest danie Mussachan. Jest to potrawa z kurczaka pieczonego z cebulą, migdałami i przyprawami i podawana na chlebie pita. W kuchni widoczne są również wpływy tureckie, np. potrawa Tahiti, będąca pastą z nasion sezamu, zazwyczaj z natką pietruszki, oliwą, cytryną i czosnkiem. Podstawą w kuchni izraelskiej jest koszerność. Jak i w Europie w Izraelu pija się wodę, soki, piwo, wino, herbatę i kawę.
Hajfa jako pierwsza w Palestynie miała od 1934 roku międzynarodowym port lotniczy. Obecnie ma on status krajowego. Najbliżej Hajfy położony port międzynarodowy jest w oddalonym o 90 km Tel Awiwie. Ląduje na nim ponad stu przewoźników w tym samoloty linii lotniczych LOT. Z Tel Awiwu do Hajfy kursują autobusy. Taki przejazd trwa 1,5 godziny.
Planując wakacje w Izraelu należy pamiętać, że w okresie szabasu, czyli od piątku po zachodzie słońca do sobotniego wieczoru, komunikacja w Izraelu jest ograniczona. Zamknięte są również niektóre ulice, wszystkie instytucje i większość sklepów. Cudzoziemcy z uwagi na zdarzające się uliczne kontrole izraelskich służb imigracyjnych oraz policji, powinni nosić przy sobie dokumenty podróży. W razie braku posiadania przy sobie dokumentu potwierdzającego legalność pobytu na terytorium Izraela, osoba taka może zostać zatrzymana do wyjaśnienia jej statusu w tym kraju. Polska z Izraelem ma podpisaną umowę o ruchu bezwizowym. Dokumentem uprawniającym do przekroczenia granicy jest ważny, co najmniej 3 miesiące paszport. Turyści z Polski na terytorium Izraela bez wizy mogą przebywać do 90 dni.