Miasto portowe w zachodniej Turcji, położone malowniczo nad półkolistą Zatoką Izmirską. Od wschodu i południa otaczają go góry. Początki osadnictwa na tym terenie sięgają 3000 roku p.n.e. Około 1000 p.n.e. Jonowie założyli w tym miejscu miasto Smyrna, prawdopodobnie zburzone w 575 p.n.e. Największy rozkwit przyniósł Izmirowi macedoński król Aleksander Wielki. Na wzgórzu Pagus, zwanej dzisiaj Kadifekale, w dosłownym tłumaczeniu „aksamitna twierdza”, kazał wybudować twierdzę, a u podnóża nowe miasto. Następnym krokiem było przesiedlenie do niego mieszkańców dawnej Smyrny. Twierdza do dzisiaj wieńczy szczyt góry. W czasach panowania rzymskiego i bizantyjskiego miasto wciąż się rozwijało. W 178 roku n.e. przeżyło największe w swej historii trzęsienie ziemi. Z polecenia Marka Aureliusza w ciągu trzech lat odbudowano je. W VII wieku miasto przeżywało częste najazdy Arabów. Pod koniec XII wieku Smyrną rządzili Genueńczycy. Po kilkudziesięciu latach władzę nad miastem przejęli Turcy. W 1415 roku miasto zdobyło i opanowało Imperium Osmańskie, zmieniając przy tym nazwę na Izmir. Jednym z najsławniejszych mieszkańców Smyrny był Homer, autor Iliady i Odysei.
Dzisiejszy Izmir jest trzecim, co do wielkości miastem w Turcji i ważnym portem na morzu Egejskim. Większość historii miasta zmiotły wojny, pożary i trzęsienia ziemi. Dużą jego część zajmują nowoczesne dzielnice, gdzie przy szerokich bulwarach stoją bloki i biurowce ozdobione sztukaterią i szkłem. Gdzieniegdzie między wieżowcami można dostrzec czerwony dach. W Izmirze widok starego meczetu, tak charakterystyczny dla muzułmańskich miast, tutaj kompletnie nie pasuje do otaczającej go architektury, budząc zdziwienie przyjezdnych . Mimo wszystko turyści chętnie odwiedzają to miejsce, doceniając m.in. cudowne widoki roztaczające się z warowni liczącej ponad 2 tys. lat. Miasto sprawia wrażenie uporządkowanego. Sercem Izmiru są dwa główne place: Konak Meydani i Cumhuriyet Meydani, rozciągające się przy dwóch równoległych do siebie alejach. Przy Konak Meydani stoją siedziby władz miejskich, mały meczet Konak Camii, z zewnątrz wyłożony kolorowymi płytkami z Kütahyi i osmańska wieża zegarowa w mauretańsko-islamskim stylu. Jest ona tak naprawdę jedynym zachowanym zabytkiem Izmiru.
Z tutejszej przystani odpływają promy do przedmieścia Karşiyaka po drugiej stronie zatoki. Przy Konak Meydani jest sporo niedrogich hoteli i restauracji. Na zachód od placu wchodzi się w dzielnicę bazarową, pełną kolorów i zapachów. Stoi tu też kilka zabytkowych meczetów. Na drugim placu stoi konny pomnik Atatürka. Jest tu biuro informacji turystycznej, biuro tureckich linii lotniczych, poczta, wypożyczalnie samochodów i hotele, które niestety są drogie.
Aleksander Wielki zbudował w Izmirze również agorę. Podczas trzęsienia ziemi w 178 roku n.e. uległa ona zniszczeniu. Została odbudowana przez Marka Aureliusza. Do dziś zachowały się jej korynckie kolumnady, sklepione pomieszczenia. Zrekonstruowany łuk wypełnia otwartą przestrzeń w centrum miasta. Dzięki niemu można sobie wyobrazić, jak mógł wyglądać rzymski bazar.
Będąc w Izmirze warto zajrzeć do jego dwóch najważniejszych muzeów. Niedaleko Konak Meydani jest Muzeum Archeologiczne. Wśród wystawionych tu przedmiotów zgromadzone są m.in. znaleziska archeologiczne z agory, w tym posągi. Można również zobaczyć eksponaty z czasów starożytnej Smyrny np. dwie płaskorzeźby przedstawiające najważniejsze bóstwa: Posejdona, będącego bogiem morza i Demeter, bogini płodności i urodzaju. Od nich miał zależeć dobrobyt miasta. Wśród kolekcji wystawionych posągów, jest pochodząca ze świątyni w Efezie, głowa ogromnego posągu cesarza rzymskiego, Domicjana. Poza tym można tu obejrzeć przywieziony z grobowca w Belevi piękny fryz z reliefem z ok. 250 roku p.n.e., sarkofagi rzymskie, fragmenty świątyni Ateny, przedmioty codziennego użytku, wyroby ze srebra i złota.
Tuż obok mieści się Muzeum Etnograficzne z bardzo ciekawymi zbiorami rękodzieła i sztuki tureckiej. Zobaczyć tu można odtworzone wnętrza z czasów osmańskich, rzadkie i piękne okazy dywanów, delikatne i starannie wykonane wyroby ze szkła.
W parku Kultury mieści się trzecie muzeum, Muzeum Historii i Sztuki z kolekcją rzeźb, ceramiki i eksponatami poruszającymi wyobraźnie dotyczącej rozwoju sztuki w regionie Izmiru.
Na półwyspie wysuniętym na zachód od Izmiru w okolicach miejscowości Çeşme są najładniejsze plaże w Turcji. Z powodu dość mocnych wiatrów plaże wokół miasta to rajem dla windsurferów oraz fanatyków innych sportów wodnych. Wiatry powodują również, że plażowanie jest przyjemniejsze. Chociaż się nie odczuwa słońce operuje tu z całą swoją mocą, dlatego należy uważać by się nie poparzyć. W całej Turcji jest wiele miejsc, gdzie można dobrze zjeść. Posiłki rozpoczynają się od przystawek. Turcy o każdej porze dnia jadają zupy. Lubują się w pieczonych na grillu lub duszonych w sosie rybach. Kebaby w Turcji serwowane są z mięsem, rybą lub warzywami i podawane z pieczywem. Posiłki Turcy zakańczają jedzeniem świeżych owoców: arbuzów, fig, granatów i moreli. Przez cały dzień jedzą słodycze w tym bardzo słodkie ciasta, nasączone syropem. Najpopularniejszym napojem jest herbata, najczęściej serwowana z cukrem w małych szklaneczkach w kształcie kwiatu tulipana. Kawę z kolei podają w małych filiżankach, czarną i bardzo mocną. Pija się tu dużo soków ze świeżych owoców, a także orzeźwiające sorbety, robione na bazie syropów owocowych. Narodowym tureckim napojem alkoholowym jest barwna wódka z anyżu, raki.
Od obywateli polskich przy wjeździe do Turcji wymagane są wizy uprawniające do wjazdu i pobytu na jej terenach. Jej koszt to 15 USD lub 10 EUR. Wiza uprawnia do pobytu przez okres trzydziestu dni, ale bez prawa wykonywania pracy i nie może być przedłużona. Turcy wymagają ważności paszportu do sześciu miesięcy. Zasada ta nie jest ściśle przestrzegana w przypadku turystów w grupach zorganizowanych, ponieważ mają oni opłacone wcześniej świadczenia na czas pobytu i bilet powrotny na określony dzień.
W Izmirze znajduje się międzynarodowy port lotniczy. Lądują na nim m.in. samoloty linii lotniczych Lufthansa, Malev, Turkish Airlines, Austrian i linii lotniczych LOT. Należy wiedzieć, ze zabroniony jest wywóz z Turcji nawet najmniejszych kawałków starych rzeźb, płaskorzeźb, będących przedmiotami o charakterze zabytkowym lub historycznym.