Lizbona jest stolicą jednego z najstarszych państw w Europie. To niezwykle położone miasto, amfiteatralnie piętrzące się na wzgórzach rozciągających się nad rozłożystym ujściem rzeki Tag. Dzielnice miasta łączą labirynty brukowanych i stromych uliczek, po których kursują tramwaje i kolejka linowa. Niewątpliwym atutem miasta jest bliskość morza. Podróż pociągiem do plażowych przedmieści Estoril i Cascais zabiera jedynie pół godziny. Architektoniczną konsekwencją trzęsienia ziemi w 1755 r. jest stosunkowo niewielka ilość zabytków w Lizbonie.
Nad Dolnym Miastem góruje lizbońska katedra zbudowana w 1150 r., która upamiętnia wyzwolenie miasta spod władzy Maurów. Podobnie jak większość portugalskich katedr, cechuje ją styl romański, o czym świadczy rozmiar i rodzaj zdobień. Piękny portal, ogromne rozetowe okna i dwie wieżyczki wieńczą budowlę. W środku z rozkazu króla Jana V wnętrze wykończono w stylu rokoko. Niestety po trzęsieniu ziemi niemal wszystkie zdobienia uległy zniszczeniu, a resztę przerobili restauratorzy. Do czasów obecnych zachowały się jedynie gotyckie grobowce z XIV w. oraz walący się już XIII-wieczny krużganek. Katedrę można zwiedzać po wykupieniu biletu (wt.-nd. 10.00-13.00 i 14.00-18.00). Chcąc zobaczyć barokową zakrystię i mieszczące się w niej niewielkie muzeum trzeba kupić dodatkowy bilet.
Od katedry wije się w górę droga, którą dojdziemy do zamku św. Jerzego. Prowadzi ona obok ruin rzymskiego teatru. W zamku, w otoczeniu mauretańskich murów, zobaczymy kolorowe ogrody, tarasy, ścieżki, sadzawki i zamknięte w klatkach ptaki. Rezydencją pierwszych królów portugalskich był jednak nie sam zamek św. Jerzego, a dawny pałac Maurów. Zamek św. Jerzego możemy zwiedzać codziennie od godziny 9.00 do zmroku, a wstęp jest wolny.
W pobliżu zamku, znajduje się niezwykle ciekawe Muzeum Marionetek, w którym w weekendy organizowane są przedstawienia kukiełkowe. Muzeum jest czynne codziennie (oprócz poniedziałków) 10.00-13.00 i 14.00-18.00. Wstęp: 1,50 €, a dzieci do lat 10 mają wstęp wolny.
Niewiele zabytków dorównać może okazałemu klasztorowi Hieronimitów. O harmonii i oryginalności jego architektury decydują w głównej mierze charakterystyczne cechy stylu manuelińskiego, czyli zaokrąglone formy i zdobiące okna motywy naturalistyczne. Kompozycja całej budowli dowodzi również otwartości na nowe style i formy inspirowane architekturą Wschodu. To typowe dla twórców manuelińskich nastawienie sprawiło, że wszystkie wzniesione w tamtych czasach budowle portugalskie są oryginalne i niepowtarzalne.
Na uwagę zasługują dwa muzea, które pełnią równocześnie funkcję muzeum i centrum kulturalnego Fundacja Calouste''a Gulbenkiana, w której można obejrzeć wspaniałą kolekcję sztuki antycznej i nowoczesnej, oraz Muzeum Sztuki Dawnej, którego jeden z działów prezentuje dzieła twórców portugalskich, drugi zaś poświęcony jest sztuce innych państw europejskich.
Idąc drogą w dół ku morzu, dojdziemy do okazałego posągu Chrystusa. Jego szeroko rozpostarte ramiona wydają się obejmować jeden z największych i najokazalszych mostów zwodzonych, a wraz z nim port kursujących po rzece promów. Lizbona jest określana przez turystów mianem wielkomiejskiego jarmarku, od górującego nad średniowiecznymi bielonymi zabudowaniami Alfamy, fantazyjną architekturą stylu manuelińskiego w Belém, mozaiki na centralnie położonym placu Rossio po wyróżniające się stylem art nouveau sklepy i kawiarnie.
Miasto jednak zachwyca przyjazną i wyciszoną atmosferą, jakiej brakuje wielu innym typowo portowym miastom i stolicom. Odmienności nadaje jej też swego rodzaju prowincjonalność. Przez znaczną część naszego stulecia Lizbona nie brała udziału w postępującym rozwoju Europy. Do nagłej zmiany tej sytuacji doprowadziła rewolucja 1974 roku, a w dziesięć lat później przystąpienie Portugalii do Wspólnoty Państw Europejskich. Przez ostatnie sto lat liczba mieszkańców Lizbony wzrosła dwukrotnie i wynosi obecnie prawie milion, co stanowi jedną dziesiątą całej populacji Portugalii. Po rewolucji do miasta zaczęli masowo napływać uchodźcy z Angoli, Zielonego Przylądka, Wysp Świętego Tomasza i Książęcej, Gwinei Bissau oraz Mozambiku - byłych kolonii portugalskich w Afryce. Wzbogacili oni portugalska kulturę o wiele nowych i ciekawych obyczajów. Oprócz tradycyjnych klubów fado, mieszczących się w Górnym Mieście i Alfamie, w Lizbonie powstało sporo wspaniałych zespołów, grających muzykę afrykańską i latynoamerykańską; turyści mają też do wyboru całe mnóstwo egzotycznych barów i restauracji.
By zwiedzić całą Lizbonę musimy na to przeznaczyć przynajmniej kilka dni. Dodatkowe warto mieć w zapasie, by wybrać się na wyprawy po okolicy. Po drugiej stronie Tagu, wzdłuż Costa da Caparica rozciągają się wspaniałe wydmy. Pociągiem dojedzie się do położonych na północny zachód od stolicy zalesionych wyżyn, hoteli i pałaców królewskich Sintry, miasta, które Byron określił mianem "przecudownego raju". Miasteczko Mafra warte jest polecenia miłośnikom portugalskiej architektury. Warto w nim zwiedzić piękny rokokowy pałac Queluz wraz z otaczającymi go ogrodami oraz równie wspaniały klasztor.
Będąc w Lizbonie warto skosztować jakiegoś miejscowego przysmaku. Opłaca się kupować zupy, które są nie tylko tanie, ale również bardzo pożywne. Do popularnych i sycących zup zalicza się gęsty bulion warzywny caldo verde - z kapustą, ziemniakami, a niekiedy także z kawałkami szynki. Smaczna jest również - zupa czosnkowa z chlebem i gotowanym jajkiem. Oprócz tego restauracje serwują zupy z ryb lub mięczaków. Poza zupami możemy się rozkoszować w daniach z ryb i owoców morza, przyrządzanych na różne sposoby. Dania mięsne nie wyróżniają się niczym szczególnym. Przeważnie doprawione są ostrym sosem chilli. Dużą popularnością cieszą się smażone lub pieczone befsztyki wołowe i wieprzowe. Bardziej egzotycznym przysmakiem jest wędzona szynka oraz bardzo popularna, należąca do najlepszych przysmaków na świecie i niezwykle smaczna wieprzowina gotowana z mięczakami. Do większości dań podaje się gotowane lub smażone ziemniaki i/lub ryż; jak widać kuchnia portugalska jest bardzo kaloryczna. Do potraw rzadko dodaje się warzywa, choć w daniach z ryb pojawiają się niekiedy plasterki pomidora, a w bulionie z mięsem znaleźć można gotowaną marchew i kapustę.
Przykładowe ceny:
kostka masła - 1,85 euro
chleb – 1 euro
rum Malibu - 12 euro
ryż kg - 1,2 euro
mąka kg - 0,6 euro
piersi z kurczaka kg - 8 euro
marchew kg - 0,5 euro
ziemniaki kg - 2,5 euro
mycie samochodu: od 3,75 do 5 euro