Pekin jest stolicą Chin i drugim, co do wielkości po Szanghaju, miastem tego kraju. Zajmuje jedenaste miejsce na liście największych miast świata. Samo miasto rozciąga się na 4567 km2 powierzchni, wraz z otaczającymi je przedmieściami ma prawie siedemnaście tysięcy kilometrów kwadratowych. Prawie dwie trzecie miasta położone jest na wzgórzach. Jest miastem kontrastów. Z jednej strony to nowoczesna metropolia na miarę XXI wieku, z drugiej to właśnie tu znajdują się najstarsze zabytki Państwa Środka. Ma długą i krwawą historię.
W Pekinie żyje więcej przedstawicieli różnorodnych grup etnicznych niż w jakiejkolwiek innej wielkiej aglomeracji w tym kraju. Większość stanowią Chińczycy Huan, wśród przedstawicieli wielu innych narodów, najliczniejsze grupy stanowią Ujgurzy i Mongołowie.
Pekin jest nie tylko polityczną, ale i kulturalną oraz naukową stolicą kraju. Znajduje się tu cieszący się reputacją najlepszej chińskiej uczelni Uniwersytet Pekiński. Ważnymi instytucjami naukowymi są też: Uniwersytet Chinghua i Chińska Akademia Nauk. W Pekinie znajdują się też wyższe szkoły muzyczne, akademie medyczne i wiele innych uczelni specjalistycznych, w tym również partyjne ośrodki szkolenia ideologicznego.
Masto jest siedzibą największych instytucji kulturalnych. Znajdują się tu między innymi Muzeum Historii Chin i Biblioteka Narodowa. Wielkim uznaniem cieszy się pekińska opera i balet, przedstawiające nie tylko tradycyjną sztukę chińską, ale także inscenizacje awangardowe. Zabytki sztuki architektonicznej znajdują się również w okolicy Pekinu, najsłynniejszym z nich są grobowce dynastii Ming, leżące około pięćdziesięciu kilometrow na północny zachód od miasta.
Symetryczny układ ulic w Pekinie jest jedną z najbardziej charakterystycznych jego cech. Ulice te są wytyczone prosto, i przecinają się pod kątem prostym; oś symetrii miasta stanowi linia północ - południe. Wzdłuż tej osi rozlokowane są najważniejsze zabytki miasta - świątynia Konfucjusza oraz wieże: Dzwonów i Bębnów. W obrębie Miasta Wewnętrznego leży Miasto Cesarskie, do którego niegdyś wstęp mieli tylko dworzanie i członkowie rządu. Na południe od Miasta Cesarskiego znajduje się coś w rodzaju dzielnicy handlowej. Sklepy wybudowano w pobliżu historycznych targowisk. W południowej części Miasta Wewnętrznego jest zamknięty obszar, otoczony jedenastometrowym murem tzw. Zakazane Miasto. Wewnątrz niego znajdują się pałace, świątynie i pawilony. W latach 1421-1911 była to rezydencja cesarzy, obecnie zamieniona w muzeum. Stoi tam Świątynia Nieba (Tian Tan), powszechnie uważana za szczytowe osiągnięcie tradycyjnej chińskiej architektury. Budynek świątyni ma charakterystyczny, geometryczny układ odzwierciedlający starożytne przekonanie, że Niebo jest okrągłe, a ziemia kwadratowa. Niedaleko Świątyni Nieba jest Świątynia Cesarskich Przodków. Znajdują się tu ołtarze Ziemi i Urodzaju. Na południowej ścianie Zakazanego Miasta znajduje się Brama Niebiańskiego Spokoju, przed którą rozciąga się wielki Plac Niebiańskiego Spokoju, czyli plac Tian'anmen. Na wprost bramy znajduje się monumentalny budynek - gmach siedziby Ogólno-chińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych - naczelnego organu władzy państwowej, który prawdopodobnie jest najpiękniejszym wytworem powojennej architektury chińskiej. Mieszczą się tu przedstawicielstwa dyplomatyczne innych krajów oraz muzeum historyczne.
Pekińskie rękodzieło znane jest na całym świecie. Ma ono swój wielki udział w eksporcie Chin. Są to dywany, porcelana, figurki z kości słoniowej, nefrytu, laki oraz słynne, bogato zdobione naczynia emaliowane.
Dwadzieścia trzy kilometry od centrum miasta znajduje się międzynarodowy port lotniczy utrzymujący stałe połączenie lotnicze z zagranicą i największymi ośrodkami w kraju. W mieście krzyżuje się dwanaście głównych tras komunikacyjnych, po których kursują regularne linie autobusowe łączące stolicę z prowincjami w głębi lądu. Pekin ma też połączenia kolejowe z resztą kraju. W mieście znajdują się trzy wielkie dworce kolejowe - Beijing, Xizhimen i Guang'anmen. Pekin przecinają dwie rzeki: Yongding i Chaobai. Znajduje się tu końcowy port rzeczny na Wielkim Kanale. Transport wodny nie jest jednak tak dobrze rozwinięty jak w wielu innych wielkich miastach Chin. W Pekinie funkcjonuje gęsta sieć autobusowej komunikacji miejskiej i trolejbusowej. W 1988 roku ukończono budowę metra. Przewozi ono pasażerów tyko w granicach miasta. Jednak najpowszechniejszym środkiem transportu w Pekinie wciąż pozostaje rower.
Pekin leży w strefie klimatu umiarkowanego, znajduje się pod wpływem klimatu monsunowego. Zimy tu są suche, mroźne i długie, a lata gorące i wilgotne. Zimą docierają masy chłodnego powietrza znad Syberii, średnia temperatura stycznia wynosi -4°C. W lecie największy wpływ na pogodę w Pekinie wywierają masy gorącego i wilgotnego powietrza znad wybrzeża. Najcieplejszym miesiącem lata jest lipiec, ze średnią temperaturą sięgającą 26°C i dużymi opadami deszczu.
O początku lat osiemdziesiątych rozwija się tu turystyka, zarówno zagraniczna, jak i krajowa oraz hotele. Największymi biurami turystycznymi w Chinach są China International Travel Service i Overseas Chinese Tourist Service.
Kuchnia Chińska jest chyba najbardziej rozpowszechniona na świcie. Tradycja kulinarna tego kraju od zawsze pielęgnowała zdrowy sposób odżywiania. Dieta jest elementarną częścią składową chińskiej medycyny, dlatego tutejsza kuchnia dostosowuje potrawy do pory roku i potrzeb organizmu. Sztuka gotowania w Chinach jest ściśle powiązana z chińską filozofią - z wiarą w harmonię, istnienie naturalnej równowagi między siłami przyrody oraz harmonijnego związku między otaczającymi nas przedmiotami. Kuchnia chińska jest mocno zróżnicowana. Pod względem kulinarnym podzieli się na cztery regiony: Pekin, Kanton, Szanghaj i Syczuan. W kuchni północy (Pekin) charakterystyczne są bułeczki gotowane na parze i makaron Cza Ciang Mein. Podstawowymi produktami tego regionu są: mięso baranie i jagnięce, kaczki, krewetki, kraby, warzywa - biała kapusta, marchew, rzodkiew, szpinak, sałata i pomidory oraz przyprawy - czosnek, imbir, ocet, pieprz i cebula. Charakterystyczne dla Pekinu są również sosy, naleśniki i knedle. Kuchnia na południu kraju (region Kanton) jest najbardziej wyrafinowana. Używa się tu wielu owoców. Na stołach królują skrzydełka kurze w sosie mandarynkowym, kura w stu kwiatach, śliwki suszone z wieprzowiną gotowaną na parze. W kuchni tego regionu stosuje się też dużo ryb i owoców morza - mięso nadziewane krewetkami i krabami, dania z płetw rekina, kalmary i wodorosty. W odróżnieniu od regionu Pekinu makaron zastępuje się tu raczej ryżem. W regionie Szangchaju specjalnością są dania ze świeżych ryb i skorupiaków. Mieszkańcy lubią potrawy słodkie, grudki nierafinowanego cukru dodaje się do dań z wieprzowiny, szynki, a nawet potraw z ryb. Na południu dużą popularnością cieszy się kuchnia jarska. Na zachodzie kraju (region Syczuan), stosuje się dużo ryżu, pszenicy, kukurydzy i owoców. Dania są bardzo pikantne, przyprawiane ostrą papryką. Charakterystyczne dla tego regionu jest specyficzne podwędzanie potraw, które dodaje delikatny zapachu palących się liści herbaty, cukru lub igieł sosny. W całych Chinach znane są pochodzące z tego regionu wędzone żeberka.
Obywatele polscy udający się do Chin muszą mieć ważną wizę pobytową lub tranzytową (osoby oczekujące na międzynarodowe połączenia lotnicze, których pobyt na lotnisku nie jest dłuższy niż 24 godziny, mogą opuścić lotnisko na podstawie krótkotrwałego zezwolenia uzyskiwanego bezpośrednio podczas odprawy paszportowej). Wyjazd z teryto¬rium Chin kontynentalnych do Specjalnej Strefy Administracyjnej Hongkongu i/lub Makao traktowany jest jak opuszczenie granic ChRL i automatycznie anuluje ważność posiadanej wizy jednokrotnej. Planując podróż do tych miejsc, należy pamiętać, aby w chińskich urzędach konsularnych złożyć wniosek o wydanie wizy dwu lub wielokrotnej. Wizę na wjazd do Chin kontynentalnych z Hongkongu lub z Makao można uzyskać w działających tam biurach łącznikowych centralnych władz ChRL, a także za pośrednictwem agencji turystycznej China Travel Service. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach wizę można uzyskać na lot¬nisku. Pobyt na terytorium ChRL bez ważnej wizy (czas pobytu wykracza poza termin ważności wizy) karany jest grzywną w wysokości do 1000 USD. Odpowiedzialne za sprawy wizowe biuro bezpieczeństwa publicznego upoważnione jest do naliczania grzywny w wysokości ok. 60 USD za każdy dzień pobytu bez ważnej wizy. Paszport natomiast powinien być ważny co najmniej 6 miesięcy po wygaśnięciu terminu ważności chińskiej wizy. Od turystów indywidualnych chińskie urzędy konsularne mogą wymagać okazania biletu powrotnego.
We współpracy z liniami lotniczymi Malevem, Brussels Airlines i LOT-em, czołowa chińska linia lotnicza Hainan Airlines oferuje polskim pasażerom wygodne tranzytowo, bardzo atrakcyjne połączenia z Warszawy przez Budapeszt/Brukselę/Berlin do Pekinu oraz kilkudziesięciu portów w Chinach.