To drugie, co do wielkości po Atenach miasto greckie, leży w północnej części kraju, nad Zatoką Salonicką Morza Egejskiego. Jest ośrodkiem administracyjnym największego greckiego regionu - Macedonii. Założycielem Salonik jest król Macedończyków Kassandra, który ok. 315 p.n.e. na cześć swojej żony nazwał miasto Tessaloniki. Od 146 p.n.e. należało ono do państwa rzymskiego, stając z czasem jednym z najważniejszych miast. Saloniki tak naprawdę były pierwszym rzymskim miastem w Europie wschodniej po 168 r n.e. Biegł tędy główny szlak komunikacyjny między Rzymem i jego posiadłościami na Wschodzie. W IX wieku urodzili się tu i rozpoczęli swoją działalność Cyryl i Metody. Po upadku imperium rzymskiego Saloniki stały się częścią Bizancjum. Przez wieki przechodziło z rąk do rąk, by ostatecznie wpaść w ręce Turcji. Przez następnych pięć stuleci miasto przekształciło się w metropolię. Okres panowania w mieście Turków, naznaczyło je krwawymi masakrami i trwale wycisnęło piętno w pamięci mieszkańców. Saloniki mają burzliwą historię i wiąże się z nim wiele dramatów ludzkich. Dziś są kwitnącym ośrodkiem handlowym, umiejętnie łączącym tradycje ze współczesnością.
W wyniku pożaru w 1917 roku doszczętnie spłonął stary labirynt tureckich zaułków i cała dzielnica żydowska wraz z 32 synagogami. W ciągu następnych 8 lat pod nadzorem francuskiego architekta i archeologa Ernesta Hébrarda odbudowano miasto. Starą, ocalałą z pożaru częścią Salonik jest ogrodzona murem dzielnica Kástra, gdzie odnajdzie się tureckie zaułki, późniejsze greckie domy w stylu Art Déco. Z czasów bizantyjskich zachowało się mnóstwo zabytkowych kościołów, w mniejszości są natomiast islamskie zabytki z XV wieku.
Najciekawszą pozostałością z czasów rzymskich jest Rotunda, która pierwotnie miała stać się mauzoleum cesarskim. Następnie powstał tu jeden z głównych meczetów w mieście, po którym pozostał obecnie tylko minaret. W późniejszym czasie, w IV wieku, chrześcijanie dodali prezbiterium, absydę, przedsionek i bogate mozaiki, przerabiając Rotundę w niezwykły kościół św. Jerzego. Szczególnie ze względu na wspaniałe mozaiki warto zwiedzić to miejsce. W południowej części sklepienia, przedstawiają one różnorodne gatunki ptaków m.in. kaczki, kuropatwy, pawie. Na sklepieniu uszkodzonej kopuły, z aniołami umieszczonymi na zewnątrz okręgu tęczy znajduje się głowa mitycznego feniksa. Tuż pod nią znajduje się 15 naturalistycznie przedstawionych świętych i wielu rzymskich żołnierzy-męczenników. Fantazyjne umieszczone nad nimi ornamenty, z pawiami i rajskimi ptakami, symbolizują Niebiańskie Miasto. Rotunda na początku była częścią większego kompleksu łączącego Łuk Galeriusza z rzymskimi pałacami i hipodromem, który zbudowano w 297 roku n.e. dla uczczenia zwycięstwa cesarza nad Persami. Sceny bitewne oraz gloryfikowane wizerunki samego Galeriusza przedstawiają na filarach płaskorzeźby. Do dziś zachowały się też niewielkie resztki pałacu Galeriusza.
Na miejscu bazyliki w VIII wieku zbudowany został kościół Agía Sofía. Po bazylice pozostała jedynie święta studnia Jana Chrzciciela, pierwotnie będąca rzymskim nimfeum, czyli studnią poświęconą nimfom. Stanowiła oprawę źródła lub miejsca rozdziału wody płynącej z akweduktów. Kopułę kościoła, mającą średnicę 10m, ozdabia przepiękna mozaika Wniebowstąpienie. Do obejrzenia jej potrzebna jest lornetka. Druga, równie wspaniała mozaika to Matka Boska na tronie, umieszczona w apsydzie. Po północnej stronie kościoła jest wieża z epoki imperium osmańskiego.
W Salonikach brak jest zabytków starogreckich, za to sporo jest porozrzucanych wśród współczesnej zabudowy budowli bizantyjskich. Najsławniejszą, stojąca przy nadbrzeżu, jest Biała Wieża. Za czasów bizantyjskich i tureckich stanowiła południowo-wschodni narożnik miejskich murów obronnych, które pod koniec XIX wieku zostały w większej części zburzone. Kiedyś w wieży mieściło się więzienie, potem w 1826 roku Turcy wymordowali w niej janczarów. Zwano ją wówczas z tych powodów Krwawą Wieżą. Z okazji 2300 lat istnienia miasta, została w 1985 roku odnowiona. Dziś mieści się w niej muzeum świeckiej i sakralnej sztuki bizantyjskiej. W swych zbiorach gromadzi ikony, biżuterię, ceramikę, wyroby z metalu, numizmaty. Organizowane są w niej wystawy poświęcone historii miasta. Na szczycie wieży jest kawiarnia. Przy okazji picia kawy można się delektować pięknymi widokami.
Miasto takie jak Saloniki musi mieć Muzeum Archeologiczne. Na podstawie wystawionych w nim znalezisk, można prześledzić całą historię dynastii i państwa macedońskiego. Główna galeria poświęcona jest bogatym znaleziskom z nekropolii w starożytnym Sindos, mieście leżącym na północ od współczesnego miasta. Lewe skrzydło poświęcone jest sztuce helleńskiej i rzymskiej. Wśród zbiorów uwagę przyciągają stworzone z wydmuchanego szkła cudowne ptaki. W południowej części muzeum wystawą są skarby Werginy, ze znaleziskami z królewskich grobowców Filipa II Macedońskiego, będącego ojcem Aleksandra Wielkiego oraz innych władców pochowanych w starożytnej stolicy Macedonii. Pełno tu wyrobów ze złota i srebra, takich jak maski, naszyjniki, kolczyki, bransolety, dwie złote urny z popiołami Filipa II i jego małżonki, kolekcja złotych wieńców ze splecionych liści dębu. Są tu również wyroby z kości słoniowej i brązu. Wśród eksponatów można zobaczyć ciekawe srebrne sito, służące do odcedzania wina, z rączkami w kształcie główek gęsich, abażur dziurkowany z brązu, ogromny krater z brązu stanowiący zapowiedź stylu barokowego. Bogato zdobią go sceny z życia boga Dionizosa.
W eleganckiej kamienicy z przełomu wieków mieści się Macedońskie Muzeum Etnograficzne, będące najlepszym tego rodzaju w Grecji. Eksponaty w nim wystawione mówią o codziennym życiu, pracy, domostwach, strojach, rzemiośle, przedstawiają dział tkactwa, akcentują m.in. rolę kobiety w dawnym społeczeństwie, ukazują walkę tradycji z postępem, roczny cykl prac polowych, świąt religijnych.
W mieście jest jeszcze Muzeum Walk o Macedonie i Muzeum Żydowskie.
Na wzgórzu powyżej Odós Kassándrou umiejscowiona jest najważniejsza dzielnica osmańskich Salonik, Kástra. Charakteryzuje ją niepowtarzalna atmosfera, niezwykłe labirynty drewnianych domków, krętych schodów. W dzielnicy wznosi się XV wieczny Altaza Imaret Tzami. Ten piękny portyk z licznymi kopułami meczetu jest oprawą imprez specjalnych. W pobliskim XVII-wiecznym budynku Yeni Hamam mieści się dziś letnie kino i sala koncertowa. U stóp wzgórza wznosi się ogromny kościół Ágios Dimítrios, wybudowany w V wieku obudowany po pożarze w 1917 roku. Ocalała z niego jedynie apsyda i kolumnada. Kościół ten pełni w mieście rolę katedry. Jego wnętrze jest ogromne. Pośród różnobarwnych marmurowych kolumn, białych tynków wzrok przyciągają bardzo nieliczne, jak na taką powierzchnię mozaiki. W tej części miasta jest więcej zabytkowych kościołów. Kościół Dódeka Apostoli z pięcioma kopułami wieńczą symetryczne ceglane mury. W jego wnętrzach znajdują się wykonane jako ostatnie przed upadkiem imperium bizantyjskiego, wspaniałe XIV-wieczne mozaiki. Z kolei w niewielkiej XIV-wiecznej bazylice Ágios Nikólaos Orfanós, dobrze zachowały się freski.
Dość długie główne aleje Salonik, biegną równolegle do brzegu morza. Przecinają je pod kątem prostym ulice gęsto obsadzone drzewami. Miasto jest prężnym centrum naukowo - uniwersyteckim, siedzibą międzynarodowych targów, miejscem licznych kongresów, wystaw międzynarodowych, ośrodkiem żywej muzyki awangardowej i rozrywki. W Salonikach jest wiele sklepów z winami. Warte polecenia jest macedońskie Domaine Carros, białe Cambas, Boutari, Logado. Na pchlim targu można kupić rozmaite starocie, jak lóżka, lampy, drewniane meble.
Miasto słynie z Festiwalu Piosenki Greckiej, wielkich parad, tańców, występów artystycznych. W Teatrze w Ogrodzie i na wzgórzu pośród sosen w Teatrze Leśnym wystawiane są spektakle. W centrum kultury odbywają się koncerty, wystawy, jest również i kawiarnia jazzowa. Latem życie nocne koncentruje się w barach i klubach usytuowanych wzdłuż wybrzeża.
Saloniki mają bardzo sprawnie funkcjonujące lotnisko, znajdujące się 15 km na południe od śródmieścia. Lądują na nim samoloty linii lotniczych Malev, Czech Airlines, American Airlines, Lufthansa, Swiss, LOT, Alitalia, Austrian. Miasto ma bardzo dobrze rozwiniętą sieć hotelową na każdą kieszeń. Obywatele polscy przekraczając granicę z Grecją, korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu na terytorium Republiki Greckiej do dziewięćdziesięciu dni jest paszport bądź dowód osobisty.