Camino Novo, droga łącząca Rio de Janeiro z Ouro Puerto, która powstała na początku XVIII wieku, umożliwiła rozwój osadnictwa na trasie do kopalń złota. W pierwszych latach na gęsto zalesionym obszarze nowe domy powstawały bardzo powoli. Pierwszymi mieszkańcami osady, jak to bywa przy uczęszczanych drogach, byli właściciele zajazdów, rolnicy i kupcy. Dopiero w 1850 roku osada uzyskała status miasta.
Wtedy nastąpił dynamiczny rozwój - dotarła tu kolej, a w 1889 roku nad rzeką Paraibuna wybudowano pierwszą w Ameryce Łacińskiej elektrownię wodną. W okresie szybkiego przemysłowego rozwoju region znany był przede wszystkim z produkcji najlepszych jakościowo tekstyliów. Juiz de Fora było wtedy jednym z najbogatszych miast kraju. Dobra passa skończyła się, gdy kawę, która była głównym źródłem dochodu mieszkańców, obok tekstyliów, zaczęto uprawiać w okolicach Sao Paulo. Tamtejsze, zawsze żyzne gleby, dawały coraz lepsze nasiona.
Juiz de Fora to prawdziwy kulturowy tygiel. Historię miasta tworzyli imigranci z Portugalii, Włoch, Niemiec, Syrii, Libanu, a także z Chin. Ma to swoje odzwierciedlenie nie tylko w architekturze, ale przede wszystkim w lokalnej kuchni. W sercu miasta, wzdłuż Avenida Rio Branco, znajdują się najlepsze restauracje ze wszystkich zakątków świata. Nie brakuje oczywiście również rdzennej kuchni brazylijskiej czy zyskującej popularność nawet w Brazylii, kraju, gdzie mięso jest podstawą posiłków, kuchni wegetariańskiej.
Co roku w lipcu organizowana jest najważniejsza impreza w mieście - Festiwal Brazylijskiej Muzyki Kolonialnej i Dawnej, na który zjeżdżają najlepsi muzycy w kraju. Jednak popularnością dościga go sierpniowa impreza - Miss Brasil Gay. Część widowni uczestniczy chętnie także w drugim sierpniowym festiwalu - Rainbow Fest kierowanym do społeczności LGBT. Organizowane są wtedy nie tylko koncerty i barwna parada, ale również szereg debat.
