Miasto najpiękniejszych medres w całej Turcji. Z mało znaczącej osmańskiej prowincji dopiero w XX wieku, za sprawą rozwoju lekkiego przemysłu, stało się nowoczesnym miastem z uniwersytetem. Dawniej uprawiano tu zboża i wydobywano miedź, dzisiaj większość mieszkańców pracuje przy produkcji dywanów, tkanin cegieł czy cementu. W starożytności Sivas znajdowało się w granicach Armenii.
Badania archeologiczne wykazały, że pierwsi osadnicy mieszkali tu na długo przed nastaniem Rzymian. Prawdopodobnie ludzie żyli tu już ok. 2600 roku p.n.e. Ale dopiero założenie miasta Megalopolis w 64 roku p.n.e. przez Pompejusza Wielkiego jest pierwszą pewną datą w historii. Kilka lat później nazwę miasto zmieniono na “Sebasta”. Panowanie tureckie w Sivas rozpoczęło się w 1059 roku od splądrowania i spalenia niemal całego miasta.
Najpiękniejsze budynki w mieście pochodzą z XIII wieku, z czasów seldżuckich. Koniecznie zwróć uwagę na Şifaiye Medresesi z 1218 roku i Mavi Medrese oraz Çifte Minare Medresesi z 1271 roku. Wszystkie świątynie mają niesamowicie misternie rzeźbione fasady i minarety. Ich przeciwieństwem jest najstarszy zachowany w Sivas meczet, pochodzący z 1196 roku Ulu Camii. Pełna uroku świątynia słynie z prostoty. Warta uwagi jest również kilkaset lat młodsza, największa łaźnia turecka w mieście – Kurşunlu Hamamı z 1576 roku. To klasyczny przykład architektury osmańskiej.
Serce dzisiejszego Sivas bije na Hükümet Meydanı, placu znajdującym się w pobliżu domu gubernatora oraz hoteli i restauracji. Na zakupy wybierz się wzdłuż sąsiedniej Alei Atatürka.
Czego powinieneś skosztować, odwiedzając Sivas? Tutejszą specjalnością, którą dostaniesz niemal w każdej restauracji, jest tarhana, zupa bazująca na kwaśnym jogurcie. Popularna wariacja zupy to kelecos, z ziemniakami. Jeśli chcesz skosztować lokalnego pieczywa, poproś o katmer. Tym, co wyróżnia kuchnię tego regionu, jest powszechne stosowanie madimaka, zioła przypominającego szpinak. Jeśli nie masz czasu na długi obiad w restauracji, skuś się na lokalnego kebaba - sivas kebabı.
